Γιώργος Παρασκευάς: Ο «γκουρού» του στοιχήματος…

γιωργος παρασκευας

«Ένα αουτσάιντερ που κερδίζει κάπου-κάπου είναι καλύτερο από ένα φαβορί που χάνει κάπου-κάπου»!

Ο Γιώργος Παρασκευάς, η πιο εμβληματική μορφή στο χώρο του ελληνικού στοιχήματος, έχει ξεστομίσει και γράψει δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, φράσεις που θεωρούνται πια στοιχηματικά «κλισέ». Αυτήν που αναφέρθηκε παραπάνω την είχε επιλέξει να κοσμεί την πρώτη σελίδα του betonet, της πρώτης συνδρομητικής ιστοσελίδας με πληροφορίες για το Πάμε Στοίχημα. Τη θεωρούσε κάτι σαν… απαύγασμα της γνώσης και της εμπειρίας του, την οποία ήθελε να μοιραστεί μ’ ένα κοινό απαίδευτο στοιχηματικά, που τον κατέκλυζε κάθε μέρα με ενοχλητικά μηνύματα του τύπου «πες μου ένα σίγουρο» ή «δώσε μια τριάδα»…

Πλήρης βιογραφία του Παρασκευά δεν υπάρχει πουθενά. Κι αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που πρόσθεσαν στη λάμψη του! Το αφιέρωμα αυτό στον «Γκουρού του στοιχήματος», όπως συστήθηκε από την αρχή στο ελληνικό κοινό, έχει να κάνει κυρίως με τον άνθρωπο Παρασκευά, έναν άνθρωπο ξεχωριστό και ευφυέστατο.

Από μικρός στα… βάσανα

Σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος έγραψε, λοιπόν, ο Παρασκευάς «μυήθηκε» στον τζόγο από πολύ μικρή ηλικία. Από τα χαρτιά στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι μέχρι τον ιππόδρομο της Λευκωσίας, τον οποίο επισκεπτόταν κάθε Κυριακή με τον πατέρα του από τις αρχές κιόλας της δεκαετίας του 1950 (είχε γεννηθεί το 1944), το κουμάρι αποτέλεσε μέρος της ζωής του, της καθημερινότητάς του.

Είχε έμφυτο ταλέντο. Διάβαζε πολύ (μέχρι γενεαλογία αλόγων…), αλλά καλλιέργησε από νωρίς την αίσθηση της αξίας στο στοίχημα (σχέση προσφερόμενης απόδοσης με πιθανότητες νίκης). Μια αίσθηση που μάλλιασε η γλώσσα του να την μεταδώσει και στην Ελλάδα, σε όσους περισσότερους μπορούσε, από την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκε με το στοίχημα. Δεν το κατάφερε, τουλάχιστον στο βαθμό που ήθελε. Όσοι τον άκουσαν, θα τον μακαρίζουν όσο ζουν.

Κατά τα γραφόμενά του, επίσης, στην ηλικία των 14 ετών έπαιζε (και κέρδιζε) γαλλικό πόκερ με πραγματικά λεφτά. Δεν είναι, λοιπόν, καθόλου παράξενο από τη στιγμή που μεγάλωσε έτσι να ακολουθήσει άλλο «επάγγελμα». Πήγε για σπουδές στην Αγγλία (νομική), αλλά δεν τις ολοκλήρωσε, σταμάτησε στο τρίτο έτος. «Σπούδασε» τον κόσμο των ιπποδρομιών και των κυνοδρομιών, αλλά με τον καιρό ενδιαφέρθηκε και για το ποδοσφαιρικό στοίχημα.

Και από την άλλη πλευρά…

παρασκευας αφιέρωμαΠαράλληλα, βέβαια, διάβαζε πολύ. Απέκτησε μια ευρυμάθεια τέτοιου βάθους και για τόσα διαφορετικά θέματα, που κατακτούσε όποιον συνομιλούσε μαζί του. Στους περισσότερους που είτε είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν από κοντά, είτε παρακολουθούσαν τα γραπτά του, έκανε περισσότερο εντύπωση το «πώς ήξερε τόσα πολλά» παρά το ότι «ζούσε από το στοίχημα»! Η δε ενασχόλησή του με μια απίστευτη ποικιλία θεμάτων (την οποία ανέπτυσσε κυρίως σε κείμενα που δεν αφορούσαν το στοίχημα) τον έκανε ιδιαίτερα δημοφιλή και εκτός της στοιχηματικής «πιάτσας».

Μεταξύ Αγγλίας και Κύπρου ασχολήθηκε με διάφορα πράγματα, ανάμεσά τους και συνεργασίες με στοιχηματικές εταιρίες που είχαν νόμιμα παραρτήματα στην Κύπρο. Το στοίχημα, λοιπόν, το έμαθε και από τις δύο του πλευρές σε απόλυτο βαθμό.

Οι δουλειές του στην Ελλάδα

Ο Παρασκευάς γνωρίστηκε με τον Νίκο Καραγιαννίδη, δημοσιογράφο και ιδρυτή της αθλητικής εφημερίδας «ΦΙΛΑΘΛΟΣ», το 1993. Αφορμή ήταν ένα «διερευνητικό» γεύμα, στο οποίο η τότε διοίκηση του ΟΠΑΠ ήθελε να πάρει τις πρώτες της πληροφορίες για το «στοίχημα προκαθορισμένου κέρδους», όπως το αποκαλούσε τότε, και τη μεταφορά του στο ελληνικό κοινό. Γοητευμένος από την προσωπικότητα του Παρασκευά, ο Καραγιαννίδης του προτείνει σχεδόν αυτόματα να γράψει στον «ΦΙΛΑΘΛΟ». Όχι απαραιτήτως για στοίχημα, αλλά ΚΑΙ για στοίχημα. Το οποίο στην Ελλάδα μόλις άρχισε να κάνει τα πρώτα του βήματα μέσω των κουπονιών διάφορων εταιριών, που αποστέλλονταν από την Κύπρο με φαξ!

Ο Παρασκευάς, μέσω του «ΦΙΛΑΘΛΟΥ», μπαίνει στην στοιχηματική καθημερινότητα του Έλληνα τζογαδόρου. Ο Καραγιαννίδης τον συστήνει ως «γκουρού», ένας χαρακτηρισμός που τον ακολουθεί έκτοτε. Κι επειδή ένας «γκουρού» είναι πιο μπροστά από τους άλλους, διαβλέπει γρήγορα ότι το στοίχημα στην Ελλάδα θα γιγαντωθεί και αποφασίζει να ασχοληθεί σοβαρά με την υπέρτατη ανάγκη του τζογαδόρου: Την παροχή αξιόπιστων πληροφοριών.

Εν αρχή ην… τα σκορ.

Αξιόπιστη υπηρεσία ενημέρωσης για τρέχοντα και τελικά σκορ δεν υπήρχε στην Ελλάδα της εποχής, ακόμα και στο εξωτερικό το internet βρισκόταν σε αναπτυξιακό στάδιο. Μόνη λύση τα δορυφορικά πιάτα για άμεση ενημέρωση μέσω των ζωντανών μεταδόσεων, αλλά και των teletext των καναλιών. Ο Παρασκευάς εγκαθίσταται στην Ηλιούπολη και μετατρέπει το σπίτι του σε… διεθνές κέντρο αποτελεσμάτων. Με όπλα δορυφορικά πιάτα, υπολογιστές και μια συμφωνία με γνωστή εταιρεία τηλεηχοπληροφόρησης (γραμμές 090) προσφέρει στο κοινό την πρώτη του συνδρομητική υπηρεσία. Οι τζογαδόροι της εποχής τηλεφωνούν μανιωδώς στη συγκεκριμένη γραμμή για να πληροφορηθούν «πόσο έληξε το ματς», ή ακόμα και την εξέλιξή του. Η χαρακτηριστική βραχή και βαθειά φωνή του Παρασκευά, ο οποίος εκφωνεί αυτοπροσώπως τις αλλαγές (!), γίνεται ένα από τα φετίχ των πρώτων στοιχηματζήδων.

Το 1997 βάζει μπρος την πρώτη στοιχηματική εφημερίδα, που κυκλοφόρησε όμως για έξι μήνες. Το «ΒΕΤΟ» ήταν  μια αξιόλογη προσπάθεια, η οποία όμως διακόπηκε βίαια, με αστυνομική έφοδο στα γραφεία του εντύπου! Το γεγονός ότι στην Ελλάδα κυκλοφορούσε στοιχηματική εφημερίδα χωρίς να υπάρχει στοίχημα, τουλάχιστον θεσμοθετημένο στον ελληνικό χώρο, ξένισε πολλούς. Σ’ εκείνες τις εποχές ελάχιστοι μπορούσαν να ξεχωρίσουν τι σημαίνει να είσαι «παράνομος μπουκ» και τι «πάροχος πληροφοριών». Θεωρήθηκε ότι ο Παρασκευάς ωθούσε τον κόσμο στο παράνομο στοίχημα. Στην ουσία κάλυπτε την ανάγκη για ενημέρωση όσων το είχαν επιλέξει ήδη σαν καθημερινό τους παιχνίδι.

Πρωτοπόρος στο internet

Οι παρεξηγήσεις γρήγορα αποκαταστάθηκαν, τουλάχιστον σ’ αυτούς που γνώριζαν. Ο Παρασκευάς απέκτησε μια σοβαρή σχέση με τον ΟΠΑΠ, χωρίς ποτέ να γίνει υπάλληλός του. Πίεζε την ελληνική εταιρία να προσφέρει στοιχηματικό κουπόνι και να μην υπενοικιάσει το παιχνίδι στη Ladbrokes, όπως ήταν η κυρίαρχη άποψη τότε. Μετά τη στήλη του στον «ΦΙΛΑΘΛΟ» άρχισε να αρθρογραφεί και στο στοιχηματικό ένθετο «Χρήμασπορ» της εφημερίδας «Έθνος».

Το 1999 το BETO μεταφέρθηκε στο διαδίκτυο. Η ιστοσελίδα beto.gr (που το 2002 μετονομάστηκε σε betonet.com) ήταν η πρώτη, η οποία πρόσφερε υπηρεσία αποτελεσμάτων (οι δύο τηλεοπτικές οθόνες έγιναν… 12, κάλυπταν έναν ολόκληρο τοίχο των γραφείων της Ηλιούπολης), στατιστικά, αλλά και πληροφορίες για τους αγώνες. Δημιούργησε μια ομάδα συντακτών που ήταν πρώτα στοιχηματζήδες και μετά επαγγελματίες γραφιάδες ή δημοσιογράφοι, ο καθένας ειδικευμένος σε ένα ή δύο πρωταθλήματα, ανάλογα με την προτίμησή του, την εμπειρία του και της γλώσσας που γνώριζε.

Άλλες οι προτεραιότητες

Άνθρωπος που αγαπούσε την καλή ζωή, το καλό φαγητό (μια φορά το χρόνο τραπέζωνε όλο το προσωπικό του ΒΕΤΟΝΕΤ), το ποτό, τα γλυκά και το τσιγάρο, δεν θέλησε να απαρνηθεί τους πειρασμούς για χάρη της υγείας του. Υποβλήθηκε σε πενταπλό by-pass, αλλά και τότε δεν σταμάτησε να απολαμβάνει οτιδήποτε του προκαλούσε ευχαρίστηση. Έχοντας ένα εξαιρετικό μηνιαίο εισόδημα, το στοίχημα σαν παιχνίδι αποτελούσε όλο και μικρότερη προτεραιότητα γι’ αυτόν.

Στις αρχές Αυγούστου 2005 ο Παρασκευάς χάθηκε από προσώπου γης. Οι συνεργάτες του στην Ελλάδα έχασαν τα ίχνη του. Το πού πήγε και γιατί επέλεξε να εξαφανιστεί χωρίς να ειδοποιήσει ούτε τους δικούς του, παραμένει ασαφές και οποιαδήποτε έρευνα εμπλέκεται στη σφαίρα του προσωπικού κουτσομπολιού. Μετά από σχεδόν έναν χρόνο (16 Ιουλίου 2006) έσκασε η είδηση της οριστικής του απώλειας. Η φημολογία που τον ήθελε να περνάει τον τελευταίο του χρόνο στη Μάλτα ή σε άλλον «στοιχηματικό» προορισμό, με τον τρόπο που ήθελε αυτός, δεν έχει νόημα πλέον να διασταυρωθεί…

Η παρακαταθήκη του Παρασκευά

Ο Γιώργος Παρασκευάς είχε προσπαθήσει πολλές φορές να θέσει «κανόνες» στους παίκτες. Όσοι σταμάτησαν να του ζητούν «τριάδες» και «άχαστα», ζητούσαν κατευθύνσεις. Πώς να παίξουν, πώς να διαχειριστούν την κάβα τους, τι να προσέχουν. Έγραψε πολλά, είπε ακόμα περισσότερα. Τα κυριότερα απ’ αυτά είναι τα εξής:

  • Η γκανιότα είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος του μπουκ. Μπορεί μεν να ανατραπεί, κυρίως με πληροφορίες τελευταίας στιγμής, αλλά αυτό ισχύει ως επί το πλείστον για ένα παιχνίδι.
  • Δεν υπάρχουν άχαστα! ολο και κάτι σπάει που, σε συνδυασμό με την γκανιότα, εξασφαλίζει το βιός κάθε σοβαρού μπουκ.
  • Όσο πιο επιλεκτικά παίζεις, τόσο η τύχη σου αυξάνεται! μίνιμουμ επιλογές, όχι κάθε μέρα, μόνο πρωταθλήματα που «πας και σε πάνε», μόνο ύστερα από σοβαρή μελέτη.
  • Το στοίχημα είναι θέμα απόδοσης. Τα στάνταρ είναι για το προ-πο! το ζητούμενο δεν είναι να βρεις ομάδες που θα κερδίσουν, αλλά ομάδες των οποίων οι αποδόσεις είναι μεγαλύτερες από τις πραγματικές πιθανότητες τους. γενικά είναι προτιμότερο να παίζεις ομάδες με μέτριες πιθανότητες και δυσανάλογα ψηλές αποδόσεις, παρά ομάδες με πολύ καλές πιθανότητες και πετσοκομμένες αποδόσεις.
  • Όποιος ανακατώνεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κλώσσες! τα κουπόνια είναι γεμάτα από πρωταθλήματα της πλάκας. οι παίκτες θα τα σπρώξουν σε οτιδήποτε, με μόνο κριτήριο τη βαθμολογία.
  • Τα ειδικά στοιχήματα είναι η μαρμελάδα πάνω στο ψωμί με βούτυρο του μπουκ. η γκανιότα είναι αισθητά μεγαλύτερη απ΄ότι, στο 1Χ2, αλλά υπάρχουν και άλλοι λόγοι για την αποφυγή ειδικών στοιχημάτων.
  • Ο μέσος παίκτης παίζει σήμερα Αγγλία και κύπελλο UEFA με διπλούς αγώνες, αύριο Β’Ιταλίας και Αυστρία, μεθαύριο λιγκ καπ Γαλλίας και 3η Σκοτίας! Τα διάφορα πρωταθλήματα έχουν τις δικές τους «στροφές», το μυαλό δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα. δεν μπορείς να παίξεις όλες τις διοργανώσεις, με το ίδιο σκεπτικό.
  • Η ειδίκευση πληρώνει. ο σωστός παίκτης ειδικεύεται σε 2-3 «παρόμοια» πρωταθλήματα. τίποτε δεν αφήνει να του ξεφύγει. Μπαίνει στο πετσί του κάθε πρωταθλήματος, διαβάζει τα ρεπορτάζ του κάθε αγώνα (τα ρεπορτάζ μετα τον αγώνα είναι εξίσου σημαντικά) και μαθαίνει να χορεύει στη συγκεκριμένη πίστα. πάντα όμως χωρίς εγγυήσεις!
  • Το κυνήγι του ρεφαρίσματος είναι μάννα για τον μπουκ. Κατά κανόνα, νοίκια, δόσεις, διακοπές και σούπερ μάρκετ δεν πληρώνονται με κέρδη από τον τζόγο. δύσκολα κερδίζει ο παίκτης που παίζει υπό οικονομική πίεση. το στοίχημα χρειάζεται καθαρό μυαλό, καλή διάθεση και θετική προσδοκία.
  • Οι πιο σημαντικές λέξεις στο στοίχημα είναι «όχι σήμερα»!
  • Παίζουμε μια ομάδα μόνο σε απόδοση που μας ικανοποιεί.
  • ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ αμφίρροπα ματς και τοπικά ντέρμπι. Ποντάρουμε σε νίκες, αποφεύγουμε τα «Χ». Παίζουμε όσο το δυνατόν λιγότερους αγώνες, αποφεύγουμε τα μεγάλα στοιχήματα, δεν απλώνουμε το παιχνίδι μας σε πολλά ματς. Έχουμε προκαθορισμένη ετήσια κάβα, παίζουμε μόνο όσα αντέχει η τσέπη μας, ποτέ με δανεικά, ποτέ με λεφτά που προορίζονται γι’ αλλού. Προσπαθούμε να εξειδικευτούμε σε κάποια πρωταθλήματα και να μην παίζουμε αυτά που δεν γνωρίζουμε.
  • ΠΑΙΖΟΥΜΕ με βάση κυρίως τη φόρμα, σε συνδυασμό με τις απουσίες και ενίοτε την προϊστορία και το κίνητρο (αν μπορούμε να το στοιχειοθετήσουμε). Προτιμάμε τα πρωταθλήματα, κι όχι Κύπελλα και διεθνείς διοργανώσεις. Κρατάμε χαμηλά τα πονταρίσματά μας στις πρώτες 5-7 αγωνιστικές των πρωταθλημάτων. Μένουμε σεμνοί και προσγειωμένοι μετά από μια μεγάλη νίκη, επιλέγουμε αποχή μετά από μια μεγάλη ήττα. Βλέπουμε το στοίχημα ως επένδυση, βάζουμε στόχους στην αρχή της σεζόν και κάνουμε απολογισμό στο τέλος της (και ενδιάμεσα κρατάμε… βιβλίο εσόδων – εξόδων), παίζουμε για να κερδίσουμε και γιατί γουστάρουμε το άθλημα, δεν αφήνουμε να μας κυριεύσει το πάθος ή η ηττοπάθεια.
  • ΔΕΝ κατηγορούμε τρίτους όταν χάνουμε (την ώρα που διαβάζαμε τα επιχειρήματά τους, είχαμε και δικό μας μυαλό μέσα στο κεφάλι μας). Κάνουμε αυτοκριτική, εντοπίζουμε τα λάθη μας, και τις επόμενες φορές τα αποφεύγουμε (ΟΛΕΣ τις επόμενες φορές, αν είναι να τα ξεχνάς στο τρίμηνο, δεν έχεις κάνει τίποτα).
  • ΠΑΙΖΟΥΜΕ επιλεκτικά και όχι κάθε μέρα, το στοίχημα δεν τελειώνει ποτέ, μην παίζετε ρέστα. Όσο σημαντική είναι η επιλογή ενός αγώνα, άλλο τόσο σημαντική είναι και η απόρριψη ενός άλλου. Δεν κάνουμε ποτέ τους ξερόλες και τους μάγκες. Και αποφεύγουμε να χάνουμε χρόνο (και ίσως χρήμα) διαβάζοντας προγνωστικά ανθρώπων που τους έχουμε τσακώσει να το παίζουν ξερόλες και μάγκες.
  • ΣΤΗΜΕΝΑ παιχνίδια υπάρχουν, αλλά οι fair εκπλήξεις και «μαγικές εικόνες» είναι πολύ περισσότερες. Μη μαλώνετε με τις γυναίκες σας για το στοίχημα (αν δεν τους αρέσει να παίζετε, ή φροντίστε να κερδίζετε για να το βουλώνουν, ή πείτε ψέματα ότι το κόψατε και παίξτε στη ζούλα με λίγα χρήματα για να μη το πάρουν πρέφα).
  • Δεν «αγοράζουμε λεφτά» (δηλαδή όχι σημεία με απόδοση κάτω του 2,00) και δεν παίζουμε ειδικά στοιχήματα.
  • ΠΟΤΕ μην ποντάρετε ένα άλογο ή μια ποδοσφαιρική ομάδα μόνο και μόνο επειδή είχε χάσει την τελευταία φορά που την ποντάρατε και σας “χρωστάει”. Το πιο πιθανό είναι να ξαναχάσει και να σας “χρωστάει” περισσότερα – ή, μάλλον, να χρωστάτε εσείς αρκετά.
  • ΠΟΤΕ μην παίζετε περισσότερα από όσα μπορείτε να χάσετε χωρίς να υποφέρει η οικογένειά σας, γιατί στο τέλος ΘΑ χάσετε.
  • ΠΑΝΤΟΤΕ να ψάχνετε για την ευκαιρία. Πολύ συχνά, ένα αουτσάιντερ προσφέρει καλύτερη “παικτική” ευκαιρία από ένα καυτό φαβορί. Μάθετε να στέκεστε καραούλι και να περιμένετε την ευκαιρία. Μάθετε να υπολογίζετε πιθανότητες και να σκέφτεστε “λεφτά” αντί άλογα και ομάδες.

Σχόλια