Παιχνίδι στις λίγκες χωρίς compiler

Η υπερπροσφορά αγώνων για στοιχηματισμό στις εταιρίες του εξωτερικού έχει δημιουργήσει και… μαύρες τρύπες στην ενημέρωση του μπουκμέικερ. Στις μεγάλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο μπορεί κάποιος να ποντάρει μέχρι και σε παιχνίδια πρωταθλήματος νέων (U19) στις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και σε διοργανώσεις διάφορων «εξωτικών» χωρών, τις οποίες πολλοί δεν μπορούν να προσδιορίσουν ούτε στο χάρτη!

Φυσικά ο μπουκμέικερ δεν έχει συνεργάτη για κάθε λίγκα που προσφέρει, κάτι τέτοιο θα ήταν οικονομικά ασύμφορο. Ο τζίρος που δέχεται στους συγκεκριμένους αγώνες είναι σχετικά πολύ μικρότερος σε σχέση με τα δημοφιλή πρωταθλήματα, οπότε δεν κινδυνεύει τόσο να πιαστεί αδιάβαστος στην προσφορά των αποδόσεων.

Πρεστίζ και ώρες διεξαγωγής

Για ποιο λόγο οι στοιχηματικές εταιρείες γεμίζουν τις ιστοσελίδες τους με τέτοιους αγώνες; Υπάρχουν δύο λόγοι, ο ένας θεωρητικός και ο άλλος πρακτικός.

Α) Πρεστίζ. Κάθε μπουκμέικερ θέλει να αισθάνεται «πλήρης», ειδικά αν θεωρεί την εταιρεία του κορυφαία του είδους και ανταγωνίζεται τους καλύτερους στην αγορά. Σε μια εποχή που τα διαφημιστικά σποτ των εταιρειών πάντα αναφέρουν εντυπωσιακούς αριθμούς όσον αφορά τον αριθμό των σπορ, των αγώνων και των στοιχημάτων ανά ματς που προσφέρονται, όταν κάποιος κάνει την αρχή, σχεδόν όλοι ακολουθούν. Έτσι οι ιστοσελίδες έχουν γεμίσει από πρωταθλήματα με ελάχιστο τζίρο, τα οποία βρίσκονται εκεί απλά για να υποδηλώνουν την ποικιλία.

Β) Ώρες διεξαγωγής. Κάποια από αυτά τα παιχνίδια (ειδικά οι διοργανώσεις μικρών ηλικιών ή τα πρωταθλήματα της Ασίας, της Αυστραλίας π.χ.) διεξάγονται σε διαφορετικές ώρες από τα ματς των μεγάλων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, τα οποία και λαμβάνουν τη μερίδα του λέοντος στο τζίρο. Ο σκοπός του μπουκμέικερ είναι να έχει κάποιο να προσφέρει κάθε στιγμή της ημέρας, έτσι ώστε να εκμεταλλευθεί κυρίως τους παίκτες οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται για συγκεκριμένες λίγκες, αλλά αντιμετωπίζουν το στοίχημα περίπου όπως τα άλλα τυχερά παιχνίδια.

Γενικά αυτές τις λίγκες ο μπουκ τις αντιμετωπίζει για να κερδίζει… ψωμοτύρι. Οι περισσότεροι από τους αγώνες αυτών των λιγκών γίνονται σε διαφορετικές ώρες απ’ ό,τι οι δημοφιλείς λίγκες (οι αγώνες της Ασίας π.χ. λόγω διαφοράς ώρας γίνονται το πρωί ή νωρίς το μεσημέρι σε ευρωπαϊκές ώρες), οπότε ο μπουκμέικερ ψάχνει να πάρει παιχνίδι από τους… άρρωστους τζογαδόρους, αυτούς που δεν έχουν κάποια σοβαρή γνώση των πρωταθλημάτων που παίζουν και ποντάρουν κυριολεκτικά στην τύχη, συνήθως μικροποσά, τα οποία συστηματικά χάνουν. Τέτοιους πελάτες θέλει ο μπουκ σ’ αυτόν τον τύπο παιχνιδιού.

Αποδόσεις από τα νούμερα

Όταν λείπει η αναφορά του compiler μιλούν μόνοι οι αριθμοί. Ο μπουκμέικερ διαμορφώνει τις αποδόσεις ανάλογα με τα αριθμητικά στοιχεία των ομάδων (νίκες, γκολ και φόρμα) και με μια γενική αίσθηση της δυναμικότητας κάθε ομάδας, που απορρέει από την παράδοση στις συγκεκριμένες αναμετρήσεις και τα πλασαρίσματά της στη βαθμολογία των τελευταίων χρόνων. Οι αποδόσεις, λοιπόν, που προσφέρονται είναι απολύτως λογικές σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, που έχει στη διάθεσή του και ο παίκτης.

Ο μπουκμέικερ, βεβαίως, γνωρίζει ότι υπάρχει ενδεχόμενο κάποιος πελάτης του να έχει παραπάνω πληροφόρηση για μία «ακάλυπτη» λίγκα του (ειδικά αν προέρχεται και από την συγκεκριμένη χώρα), γι’ αυτό και λαμβάνει τα μέτρα του. Το όριο πονταρίσματος που επιτρέπει σ’ αυτή τη λίγκα είναι κατά κανόνα πολύ μικρότερο από τις δημοφιλείς κι αν διαπιστώσει ότι υπάρχουν παίκτες που κερδίζουν συστηματικά από το συγκεκριμένο πρωτάθλημα δεν διστάζει να τους μειώσει κι άλλο το όριο, σε σχεδόν εξευτελιστικό επίπεδο, έτσι ώστε να μην έχει πια νόημα να παίξουν σ’ αυτόν και να πάνε να… τα πάρουν από κάποιον άλλο μπουκμέικερ.

Καμπανάκι το όριο

Πολλοί είναι οι μπουκμέικερ που επίτηδες βάζουν μικρά όρια πονταρίσματος σε τέτοια πρωταθλήματα. Όχι μόνο για να αποτρέψουν τυχόν γνώστες να βάλουν μεγάλα ποσά σε τέτοιους αγώνες, αλλά και για να χρησιμοποιήσει το μέγιστο ποντάρισμα σαν ένα άμεσο… καμπανάκι συναγερμού. Αν διαπιστωθεί ότι κάποιος λογαριασμός προσπαθεί να ποντάρει πολλές φορές το μέγιστο νούμερο σε συγκεκριμένο αγώνα, τότε ο μπουκ καταλαβαίνει ότι… κάτι συμβαίνει. Σε αυτή την περίπτωση έχει δύο επιλογές: Είτε «παγώνει» το στοίχημα μέχρι να ξεδιαλύνει τι συμβαίνει (συνήθως δεν του παίρνει πολύ χρόνο, αφού υπάρχουν οι επαφές…), είτε αποδέχεται την χασούρα του στο συγκεκριμένο ματς, αποσύρει το στοίχημα τελείως και πληρώνει ό,τι είναι να πληρώσει, αν φυσικά το ποντάρισμα των παικτών αποδειχτεί σωστό.

Οι «ακάλυπτες» λίγκες μπορεί για τον μπουκ να αποτελούν πάρεργο, ωστόσο μπορεί να αποδειχτούν πολύ δελεαστικές για τους σοβαρούς επαγγελματίες παίκτες, επειδή είναι ένα από τα λίγα σημεία στο παιχνίδι, στα οποία ο παίκτης αν έχει σωστή πληροφόρηση και αίσθηση της λίγκας αποκτά σημαντικό αβαντάζ έναντι του μπουκμέικερ στην εύρεση αποδόσεων με αξία.

Εναντίον της στοχοποίησης

Το μυστικό, όμως, για κάποιον που θέλει να ειδικευθεί σε τέτοιο τύπο παιχνιδιού είναι να παίζει με τέτοιο τρόπο και τόσα χρήματα, ώστε να μην περνάει κάτω από τα «καμπανάκια» του μπουκμέικερ. Δηλαδή να μοιράσει το ποντάρισμά του σε περισσότερες από μία εταιρείες και να παίζει πότε στη μία, πότε στην άλλη, ώστε γενικά να είναι κερδισμένος, αλλά να μην μπει στα «μαύρα κατάστιχα» του μπουκ επειδή τον κερδίζει συστηματικά και διαπιστώσει ξαφνικά ότι δεν μπορεί να παίξει.

Το ποντάρισμα σε λίγκες χωρίς compiler προϋποθέτει διάρκεια. Δεν μπορεί κανείς να διεκδικήσει μεγάλα ποσά με λίγα χτυπήματα. Το πιο σωστό είναι να εκμεταλλευθεί το (σπάνιο, εν πολλοίς) προνόμιο της καλύτερης γνώσης από τον μπουκ και να τον «ροκανίζει» λίγο-λίγο. Αυτό, δηλαδή, που επιδιώκει να κάνει ο μπουκ με τον μέσο παίκτη.

Σχόλια